Archive for category ΕΛΛΗΝΕΣ και Ελληνικότητα

Τσακωνιά

Η περιοχή της Τσακωνιάς βρίσκεται στην Κυνουρία, στα ανατολικά του νομού Αρκαδίας. Αποτελεί το μεγάλο μέρος του ανατολικού Πάρνωνα, ξεκινώντας από τις βουνοκορφές του και καταλήγοντας στις ακτές του Αργολικού κόλπου και του Μυρτώου πελάγους.
Τσακωνοχώρια με τσακώνικο πληθυσμό είναι ο Πραστός, η Σίταινα, η Καστάνιτσα, ο Άγιος Ανδρέας (Βόρεια Κυνουρία), ο Τυρός, τα Σαπουνακαίϊκα, τα Πέρα Μέλανα, η Πραματευτή, η Βασκίνα, το Λιβάδι, η Σαμπατική και το Λεωνίδιο (Νότια Κυνουρία).

Τσακώνικη γλώσσα
Οι Τσάκωνες, λόγω της γεωγραφικής απομόνωσης του τόπου τους, διατήρησαν πολλά στοιχεία της Δωρικής διαλέκτου. Έτσι λοιπόν, ενώ η επίσημη Ελληνική γλώσσα και οι κύριες διάλεκτοί της προήλθαν από την Ελληνιστική κοινή γλώσσα, η Τσακώνικη γλώσσα προήλθε απ’ ευθείας από την Δωρική διάλεκτο της Αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Μπορεί έτσι να ταξινομηθεί σαν εντελώς διαφορετική γλώσσα από την Ελληνική και όχι διάλεκτος.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

, , , ,

Σχολιάστε

Γιάννης Ψυχοπαίδης: Όχι στον πολιτισμό της καμένης Ολυμπίας»

Η ελληνικότητα είναι αίσθημα ή συνείδηση;
Είναι ένα συνειδητό αίσθημα και μια αισθηματική συνείδηση. Και καθόλου η συρρίκνωση των ζωντανών αντιφάσεων του τόπου σε μια πλαστή εικόνα ενός μονοσήμαντου, εμπορευματοποιημένου και εύπεπτου στερεότυπου. H «ελληνικότητα» στην τρέχουσα εκδοχή της στάθηκε μια φοβική άμυνα απέναντι στο «άλλο» και το «ξένο», ένα ιδεολογικό δεκανίκι μιας ανάπηρης ξενοφοβίας, ένας φάρος για τους ναυαγούς του λαϊκισμού και της πατριδοκαπηλίας. Στην αυθεντική της έκφραση όμως, η ελληνικότητα είναι η εξισορρόπηση και η δημιουργική ανασύνθεση των πολιτιστικών και κοινωνικών αντιθέτων, ένα διαρκές και ανοιχτό ερώτημα αναφορικά με το μέσα και το έξω, το εγώ και το εμείς, τον περιορισμένο γεωγραφικό τόπο και το ευρύ πνευματικό τοπίο.

Τι πιο μικρό ελληνικό αγάπησα
«Εστησ’ ο Έρωτας χορό με τον ξανθό Απρίλη / κ’ η φύσις ηύρε την καλή και τη γλυκιά της ώρα / και μες τη σκιά, που φούντωσε και κλεί δροσιές και μόσχους / ανάκουστος κελαϊδισμός και λιποθυμισμένος.» (Σολωμός, Ελεύθεροι πολιορκημένοι).

Η υπέροχη εκδοχή του Έλληνα
Εκεί όπου αίρεται η διάσταση ανάμεσα στον Οδυσσέα και τον Αίαντα και συναντιέται το πείσμα της επιβίωσης, η παλικαριά και η εξυπνάδα με τη σύνεση, τη φρόνηση και την έλλειψη φόβου μπροστά στην ελευθερία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

,

Σχολιάστε

Νίκος Καζαντζάκης: Η ΡΑΤΣΑ

Η Κραυγή δεν είναι δική σου. Δεν μιλάς εσύ, μιλούν αρίφνητοι πρόγονοι με το στόμα σου. Δεν πεθυμάς εσύ· πεθυμούν αρίφνητες γενεές απόγονοι με την καρδιά σου.
Οι νεκροί σου δεν κοίτουνται στο χώμα. Γενήκαν πουλιά, δέντρα, αγέρας. Κάθεσαι στον ίσκιο τους, θρέφεσαι με τη σάρκα τους, αναπνές το χνότο τους. Γενήκαν ιδέες και πάθη, κι ορίζουν τη βουλή σου και την πράξη σου.
Oι μελλούμενες γενεές δε σαλεύουν μέσα στον αβέβαιο καιρό, μακριά από σένα. Ζούν, ενεργούν και θέλουν μέσα στα νεφρά και στην καρδιά σου.
Το πρώτο σου χρέος πλαταίνοντας το εγώ σου είναι, στην αστραπόχρονη τούτη στιγμή που περπατάς στη γη να μπορέσεις να ζήσεις την απέραντη πορεία, την ορατή και την αόρατη, του ευατού σου.
Δεν είσαι ένας· είσαι ένα σώμα στρατού. Μια στιγμή κάτω από τον ήλιο φωτίζεται ένα από τα πρόσωπά σου. Κ’ ευτύς σβήνει κι ανάβει άλλο, νεώτερό σου, ξοπίσω σου.
Η ράτσα σου είναι το μεγάλο σώμα, το περασμένο, το τωρινό και το μελλούμενο. Εσύ είσαι μια λιγόστιγμη έκφραση, αυτή είναι το πρόσωπο. Εσύ είσαι ο ίσκιος, αυτή το κρέας.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

, , , ,

Σχολιάστε

η μικρή μου πατρίδα…

Εάν το να πιστεύεις και να αγαπάς τις ρίζες σου ονομάζεται απ’ αυτούς «εθνικισμός»,
τότε είμαι ο πρώτος που θα πω ότι ό,τι καλλίτερο, υψηλότερο και ωραιότερο γνώρισα στη ζωή μου,
είναι αυτή η μικρή πατρίδα μου, η τωρινή, η χθεσινή, η αιώνια…

Μίκης Θεοδωράκης

 

, ,

Σχολιάστε

Χριστιανική αγάπη και Ελληνική αγάπη

«Για τους Έλληνες αγάπη είναι η υποταγή στην φυσική και την ηθική τάξη. Αυτό που διαφορετικά το περιγράψανε με τη μεγαλώνυμη λέξη της «Δίκης». Να επιδικάζεις στον άνθρωπο την τιμή του. Να μη γίνεσαι υπέρογκος και υβριστής απέναντι στους νόμους της Φύσης και στους νόμους των ανθρώπων. Να κατέχεις και να δείχνεις την νόστιμη και την μέτρια ανθρωπιά. Αυτό που οι ευρωπαίοι ερμηνευτικά το λένε ουμανισμό. Και όλα αυτά χωρίς γλυκασμούς και χωρίς ηχηρότητα. Με γνώση, με πίκρα και με βούληση.

Για τους Έλληνες, δηλαδή, αγάπη δεν σημαίνει να δίνεις τον ένα από τους δύο χιτώνες σου, κατά τον χριστιανικό στοχασμό. Αλλά να μην επιτρέπεις στον εαυτό σου να έχει τρείς χιτώνες, όταν ο διπλανός δεν έχει κανένα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

, , ,

Σχολιάστε

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ και ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ

Η ελληνική οικουμενικότητα είναι η πηγαία παραγωγή και διάχυση στην ανθρωπότητα υψηλών νοημάτων,
ηθικών αξιών, πνευματικής προόδου
Η παγκοσμιοποίηση είναι ο φυσικός αντίπαλος της ελληνικής οικουμενικότητας

Η ελληνική οικουμενικότητα είναι ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Η παγκοσμιοποίηση είναι το ιδεολογικό σενάριο των δυνάμεων κατοχής της νέας τάξης για τον έλεγχο της ανθρώπινης ζωής

Η ελληνική οικουμενικότητα είναι πνευματική αφθονία και υλική λιτότητα
Η παγκοσμιοποίηση είναι άκρατος υλισμός

Η ελληνική οικουμενικότητα γεννήθηκε στη φύση της ελληνικής πατρίδας
Η παγκοσμιοποίηση γεννήθηκε από απάτριδες χρηματανθρώπους σε πολυεθνικά εργαστήρια

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

,

Σχολιάστε

Έλληνες θα ειπεί…

Έλληνες θα ειπεί δύο και δύο τέσσερα στη γη. Όχι δύο και δύο είκοσι δύο στον ουρανό.
Έλληνες θα ειπεί να προσκυνάς τακτικά στους Δελφούς το γνώθι σαυτόν. Όχι να κάνεις την εξομολόγηση στους αγράμματους πνευματικούς και στους μαύρους ψυχοσώστες.
Έλληνες θα ειπεί να σταθείς μπροστά στη στήλη του Κεραμεικού και να διαβάσεις το επιτύμβιο:
στάθι καί οίκτιρον.
Σταμάτα, και δάκρυσε, γιατί δε ζω πιά. Κι όχι να σκαλίζεις πάνω σε σταυρούς κορακίστικα λόγια και νοήμαα: προσδοκώ ανάσταση νεκρών.

Έλληνες θα ειπεί το πρωί να γελάς σαν παιδί. Το μεσημέρι να κουβεντιάζεις φρόνιμα. Και το δείλι να δακρύζεις περήφανα. Κι όχι το πρωί να κάνεις μετάνοιες στα τούβλα. Το μεσημέρι να γίνεσαι φοροφυγάς στο κράτος και επίτροπος στην ενορία σου. Και το βράδυ να κρύβεσαι στην κώχη του φόβου σου, και να ολολύζεις σα βερέμης.
Ακόμη και ο Ελύτης, καθώς εγέρασε, τό ‘ριξε στους αγγέλους και στα σουδάρια. Τι απογοήτεψη…

Έλληνες θα ειπεί όσο ζεις, να δοξάζεις με τους γείτονες τον ήλιο και τον άνθρωπο. Και να παλεύεις με τους συντρόφους τη γη και τη θάλασσα. Και σαν πεθάνεις, να μαζεύουνται οι φίλοι γύρω από τη μνήμη σου, να πίνουνε παλιό κρασί, και να σε τραγουδάνε:

Τρεις αντρειωμένοι εβούλλησαν να βγούν από τον Άδη
Ένας τον Μάη θέλει να βγει κι άλλος τον Αλωνάρη
Κι ο Δήμος τ’ αγια-Δημητριού ν’ ανοίξει γιοματάρι.
Μια λυγερή τους άκουσε, γυρεύει να την πάρουν.
Κόρη, βροντούν τ’ ασήμια σου, το φελλοκάλιγό σου,
Και το χρυσά γιορντάνια σου, θα μας ακούσει ο Χάρος

Δημήτρης Λιαντίνης
ΓΚΕΜΜΑ, Ο Ελληνοέλληνας, σελ. 124-125

,

Σχολιάστε

ΦΟΙΒΟΣ ΔΕΛΗΒΟΡΙΑΣ: Την ελληνικότητα τη σκοτώνουν πρώτοι και καλύτεροι οι ίδιοι της οι νοσταλγοί

«Ελληνικότητα για μένα θα είναι πάντα το πηγαίο, όπως εκφράζεται εδώ» λέει ο Φοίβος Δεληβοριάς, η σημαντικότερη φωνή του τραγουδιού τής γενιάς του.

«Ένα πηγαίο αγγλόφωνο τραγούδι που γράφει ένας Έλληνας μπορεί να είναι πιο ελληνικό από ένα άλλο που μιμείται αεριτζίδικα τα παραδοσιακά. Το ερώτημα, ωστόσο, είναι πόσο πηγαίος μπορεί να είναι κανείς όταν δεν γράφει στη γλώσσα που μιλάει με τους γύρω του. Θα γινόταν ποτέ ο Ντίλαν αυτό που είναι, αν έγραφε τα τραγούδια του στα γαλλικά;. Το πανκ κίνημα στη Βρετανία θα είχε ενδιαφέρον αν δεν γραφόταν στη γλώσσα που καταλάβαιναν όλοι;»

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

, ,

Σχολιάστε

Ο Λιαντίνης για την …αμορφωσιά μας

…Να μας πούνε δηλαδή, αν έχουνε ακουστά τα ονόματα: Εμπεδοκλής, Αναξίμανδρος, Αριστόξενος ο Ταραντινός, Διογένης ο Λαέρτιος, Αγελάδας, Λεύκιππος, Πυθαγόρας ο Ρηγίνος, Πυθέας που στον καιρό μας σημαίνουν αντίστοιχα Αϊνστάιν, Δαρβίνος, Μπετόβεν, Έγελος, Μιχαήλ Άγγελος, Μαξ Πλάνκ, Ροντέν, Κολόμβος.
Να μας μιλήσουν για κάποιους όρους σειράς και βάσης, όπως σφαίρος στον Εμπεδοκλή, κενό στο Δημόκριτο, εκπύρωση στον Ηράκλειτο, μηδέν στον Παρμενίδη, κατηγορία στον Αριστοτέλη, τόνος στους Στωικούς.
Να μας ειπούν οι κάθε λογής έλληνες επιστήμονες τι λέει η λέξη ψυχρά φλογί στον Πίνδαρο, μεταβάλλον αναπαύεται στον Ηράκλειτο, δακρυόεν γελάσασα στον Όμηρο, χαλεπώς μετεχείρισαν στο Θουκυδίδη…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

, ,

Σχολιάστε